Ey Tanrı senden HiçliĞimi satın alıyorum..Cennetine ihtiyacım yok hem..ceplerimde taşıdım ben kendi cehennemimi hep..şimdi al ruhumu we HiçLiğimi..konuşma bitmiştiR..

/Kiralıkmış tüm mutluluklar...Aldığım umutsa üzerime uymadı;iki beden küçük geliyor.Şiirlerim küskün;mekanlar gergin;hayatım yanlış;parçalarım dağınık;tedirginim...mucizeye ihtiyacım war.Hayatımın özeti yok,biyografim eksik,akvaryumum yok,balıklarım kafeste.İnsanların ortasında,gündemin dışındayım ve biraz da zehirliyim ! ... /İntiharlar beklemede....!/

Tiyatro bitti,beklemeye lüzum görmüyorum.
gibi..

KutsaL Tanrı..öLmeme engel olabilirmisin_?_;beynimde bir kurşun beynim kendi kanını içine kusarken..beni hayata döndürebilirmisin._?_.bunu öğrenmenin bir tek yoLu war....hadi..

ß1r yaLnîzLîk╬î hâykîrî$îm hêpînîz mi Sâqîrdînîz
Kàrànliklàrà sordum Sêñy
Sâdêcê ß1r ßâkî$ îcîn êR╬êLêdîm întîhâRimi
GêcêLêr Yêtmîyør GûndûzLêrîmîdé Kârâr╬în

/ тαbuтLαяα Sığмαyαcαk Kαdαя
İитihαя Vαя..!!
Şεyтαиıи Sipαяişi... /

IV – Cesaret
sana yemin ederim
yemin ederim yüzyıllarca
istediğin gibi yaptım: bir iki beden büyük gelen bu dünyadan
yüzdüm derini. iltihaplandım sana nora. artık mezarda hiçbir toprak kayması
hiçbir melek, hiçbir mevsim uyandırmaz seni.
bu ölüm,
tıpkı senin gibi ağır,
tek başına!.....
WE ASiL.....(böyle bitmeliydi şiir) SathaNus..

../ Kendine ceLLat olabilmesidir insanın; intihaR..öLümün salt kawramıyla yetinmemektir..kendi öLümünü sanatsal bir RitüeL'le çağırabilmektir..öLmektir..öLmektir..öLdürebilmektir..hepimizin ruhunda bir kaTiL saklı..izin werin öLümünüz sizi kutsasın / PaGaNMonasteriaL../..

Nietzsche'nin nedenleridir belki bu felsefi nedenler...

Ne diyordu kendisi " Ölümün son iyiliği bir daha ölümün olmamasıdır"

Belki de son iyiliği kendisine yapmak isteyen Nietzsche, hep intihara meyilli olmuştu. O gururlu ama yenik, onurlu ama onursuzluklarla ezilmiş üstat belki de son iyiliği de başkasından görmemek için isterdi bunu hep.

Felsefesine zaten aşık olduğum o adam belki de Lou, Freud, Ree, Breuer gibilerinden görmek istemiyordu son iyiliğini. Ve ölümünü aslında belli başlı bir iyilik olduğunu kabul etmişti. O sancıların, sanrıların sonrasında daha da güçlendirdiği felsefesi hep intiharın yakınlaştığını göstergesiydi..

Ah Nietzsche, üstadım, tanrım...(!) Kalk hadi şu uykundan, sakalları tara yine o kemik tarağında, öldürdüğümüz tanrı'ya karşı içelim şarabımızı... Anlat bize neydi bu "intiharın felsefi nedenleri"

Anlat hadi, anlat da yaşadığımız intiharın boyutunu bilelim!

../ ya EmpedokLes'e ne demeli..Bize insanın kendi günahlarının cezasını werebilme onurunu..Kutsallığı we kutsanmışlığı kendi ruhunda bulabilmeyi we en önemliside kendi Tanrısının Tanrısı olmayı Tanrı olabilmeyi gösterir intiharıyla..tek hatası sandaletinin tekinin yanardağın ağzında takılı kalması...we ne yazıkki bizim tüm bedensel cesedimizi bu zawallı ölümlüler bulucak..yazık../